Εκκολπωματική Νόσος

Eκκολπωματική νόσος είναι ο γενικός όρος για μια κοινή πάθηση που προκαλεί τον σχηματισμό σάκων ή μικρών εξογκωμάτων σαν μικρές φουσκίτσες (εκκολπώματα) στο τοίχωμα του παχέος εντέρου (κόλον). Αν και αυτοί οι σάκοι μπορούν να σχηματιστούν οπουδήποτε στο παχύ έντερο, το ποιο σύνηθες τμήμα είναι στο σιγμοειδές κόλον (τμήμα του παχέος εντέρου πριν το ορθό).

 

Εκκολπωμάτωση

Είναι η παρουσία εκκολπώματων χωρίς επιπλοκές ή προβλήματα.

Η εκκολπωμάτωση μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρές καταστάσεις, όπως εκκολπωματίτιδα,
διάτρηση (σχηματισμός οπών), η στένωση του παχέος εντέρου από επανειλημμένα επεισόδιά φλεγμωνών   (που δεν επιτρέπει την εύκολη διέλευση του εντερικού περιεχομένου) τα συρίγγια και η αιμορραγία.

Εκκολπωματίτιδα

Μια φλεγμονώδης κατάσταση του παχέος εντέρου που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη διάτρηση ενός εκ των σάκων (εκκολπώματα). Αρκετές δευτερογενείς επιπλοκές μπορεί να προκύψουν από μια οξεία εκκολπωματίτιδα. Όταν συμβεί αυτό, ονομάζεται επιπλεγμένη εκκολπωματίτιδα.

 

 

Επιπλοκές εκκολπωματίτιδας

Σχηματισμός αποστήματος και διάτρηση του παχέος εντέρου με περιτονίτιδα. Απόστημα είναι μια συλλογή από πύον περιχαρακωμένη από τον οργανισμό. Η περιτονίτιδα είναι μια δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη η οποία εξελίσσεται ταχέως και προκαλεί μεγάλη νοσηρότητα.

Αιμορραγία από το ορθό

Ο σχηματισμός μιας στένωσης του παχέος εντέρου που εμποδίζει την εύκολη διέλευση των κοπράνων

Δημιουργία οδού επικοινωνίας με άλλο όργανο ή με το δέρμα (που ονομάζεται συρίγγιο). Όταν σχηματίζεται ένα συρίγγιο, συνηθέστερα επικοινωνεί το κόλον με την ουροδόχο κύστη. Μπορεί επίσης να επικοινωνεί το κόλον με το δέρμα, τη μήτρα, τον κόλπο ή άλλο τμήμα του εντέρου.

Αίτια

Η συνηθέστερα αποδεκτή θεωρία συνδέει την εκκολπωμάτωση με την υψηλή πίεση μέσα στο κόλον. Αυτή η πίεση προκαλεί διόγκωση και σχηματισμό σάκων στις αδύναμες περιοχές του τοιχώματος του παχέος εντέρου. Μια δίαιτα χαμηλή σε φυτικές ίνες και υψηλή σε κόκκινο κρέας μπορεί επίσης να διαδραματίσει κάποιο ρόλο. Επί του παρόντος, δεν είναι πλήρως κατανοητός ο μηχανισμός πρόκλησης φλεγμονής των σάκων και η δημιουργία εκκολπωματίτιδας.

 

Συμπτώματα

Οι περισσότεροι ασθενείς με εκκολπωμάτωση παχέος εντέρου δεν έχουν συμπτώματα ή επιπλοκές. Oi ασθενείς με εκκολπωματίτιδα συνήθως παρουσιάζουν κοιλιακό άλγος, ιδίως στη κάτω κοιλία, και πυρετό ενώ συχνά εμφανίζουν αιμορραγία από το ορθό.

 

Διάγνωση

Η εκκολπωμάτωση από μόνη της δεν προκαλεί συμπτώματα. Μπορεί να διαγνωστεί κατά τη διάρκεια προληπτικών εξετάσεων, όπως η κολονοσκόπηση ή απόαξονική τομογραφία κοιλίας – πυέλου μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας.

 

Θεραπευτική Αγωγή

 

Οι περισσότεροι άνθρωποι με εκκολπωμάτωση δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, ως προληπτικό μέτρο, συνιστάται δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, φρούτα και λαχανικά καθώς και περιορισμός του κόκκινου κρέατος.

Οι περισσότερες περιπτώσεις εκκολπωματίτιδας μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιβιοτικά από το στόμα ή ενδοφλέβια (IV). Η εκκολπωματίτιδα με απόστημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά καθώς και με διαδερμική παροχέτευση  υπό ακτινοσκοπικη καθοδήγηση .

Η χειρουργική επέμβαση για εκκολπωματική νόσο ενδείκνυται για τα ακόλουθα:

Ρήξη στο παχύ έντερο που προκαλεί εκροή πύου ή κοπράνων στην περιτοναϊκή κοιλότητα, με αποτέλεσμα την περιτονίτιδα, η οποία συχνά απαιτεί επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Απόστημα το οποίο δεν μπορεί να παροχετευτεί αποτελεσματικά. Σοβαρές περιπτώσεις φλεγμονής που δεν ανταποκρίνονται στη ιατρική θεραπεία, συμπεριλαμβανομένων IV αντιβιοτικών και νοσηλείας.Ασθενείς με προβλήματα ανοσοποιητικού συστήματος (π.χ. που σχετίζονται με μεταμόσχευση οργάνου ή χημειοθεραπεία).

Στένωση παχέος εντέρου ή συρίγγιο. Ιστορικό πολλαπλών επεισοδίων οξείας εκκολπωματίτιδας μπορεί να οδηγήσει έναν ασθενή στην απόφαση να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ώστε αποτρέψει μελλοντικά επεισόδια.

Η χειρουργική επέμβαση για εκκολπωματική νόσο συνήθως περιλαμβάνει την αφαίρεση του προσβεβλημένου τμήματος του παχέος εντέρου. Η δημιουργία κολοστομίας ή ελεοστομίας (τμήμα εντέρου που εξέρχεται μέσω του κοιλιακού τοιχώματος). Η απόφαση σχετικά με το είδος της χειρουργικής επέμβασης λαμβάνεται κατά περίπτωση.